دام دل افتاده به دام شمع ، پروانهء دل * حاشا كه رها كند غمش خانهء دل مطرود شود ز جرگهء درويشان * ديوانه وشى كه نيست ديوانهء دل رسواى تو پروانه شمع رُخ زيباى توام * دلباختهء قامت رعناى توام آشفته‌ام از فراقت اى دلبر حُسن * برگير حجاب من كه رُسواى توام